Szczególnie, gdy karmisz Fąfelka gotową karmą, zapewnij mu jakieś naturalne gryzaki np. kopyta wołowe, sarnie uszy, kurze łapki. 2. Spanko. Niewyspany piesek jest smutny i nie ma energii na harce. Dorosły pies potrzebuje około 14 – 16 godzin snu na dobę, szczenięta i stare psy nawet 18 – 20 godzin na dobę. Autorzy sugerują również, że pokastracyjne nietrzymanie moczu może być spowodowane nabytym osłabieniem zwieracza cewki moczowej po zabiegu sterylizacji (4). Powszechnie leczenie zaczyna się od wprowadzenia alfa-adrenergicznych agonistów, co tłumaczone jest faktem, że układ współczulny odpowiada w 50% za napięcie cewki moczowej. Jeśli bowiem zastanawiasz się czy pies może lizać ranę po kastracji, ponieważ ktoś błędnie poinformował Cię o leczniczych właściwościach psiej śliny, nie daj się zwieść! Rana po kastracji najpewniej boli i swędzi, dlatego Twój pupil będzie chciał się do niej dostać. Twoim obowiązkiem jest nie dopuścić do tego i Smutny pies, który wykazuje nagły brak zainteresowania wszystkim tym, co do tej pory go cieszyło, zawsze wymaga obserwacji. Jeżeli niepokojące objawy apatii u psa nie mijają lub wręcz nasilają się, nie zwlekaj z konsultacją u lekarza weterynarii. Pamiętaj o tym, że twój pies nie przyjdzie do ciebie i nie poprosi o pomoc. W rezultacie po ok. 6 tygodniach od wykonania kastracji pies staje się bezpłodny i nie odczuwa popędu seksualnego. Kastracja chemiczna, w przeciwieństwie do sterylizacji chirurgicznej, jest zabiegiem, który nie pozbawia psa narządów rodnych, a oddziałuje wyłącznie na jego poziom testosteronu. Czy pies może być smutny po kastracji? Zdrowie Psa Pies po kastracji - czy jego zachowanie się zmienia? Kastracja to prosty zabieg medyczny, przeprowadzany zarówno u psów, jak i kotów, którego celem jest uniemożliwienie rozrodu. Kastracja niesie wiele korzyści zdrowotnych, zmniejsza ryzyko wystąpienia niektórych chorób, a także eliminuje niektóre niepożądane zachowania u pupila. Re: Pies po kastracji - komplikacje. Autor: zobacz. Data: 30-12-15 01:00. I nagraj filmy z niepokojącymi Cię objawami, wszystkimi, jakie uda się wyłapać. Obserwuj zachowanie i świadomość psa przed, w trakcie i po napadzie. Inaczej wyglądają drgawki padaczkowe, a inaczej np. po zatruciu trutką na szczury. Co robić gdy mój pies nie chce jeść i jest smutny? Najwłaściwsze będzie udanie się z pupilem do lekarza weterynarii. Takie zachowanie może być objawem choroby. Pies nie chce jeść mokrej karmy – podstawowe przyczyny mogą być dwie. Albo zwierzę woli dietę suchą, albo konkretna karma mokra po prostu mu nie smakuje. Czy pies po kastracji sie zmienia? bo chciałabym wykastrowac 2 psy.przy okazji mozecie napisac ile to kosztuje z gory ddziekuje!!:) Psa sie sterylizuje czy kastruje.Bo myslalam ze suczki sie sterylizuje a psy kastruje.to jak w koncu jest? nie chce tego robic dla zabawy!tylko moje psy uciekaja do suczek i kiedys juz byla skarga na morusa ze Po oczyszczeniu pola operacyjnego za pomocą preparatów antyseptycznych chirurg jest gotowy do rozpoczęcia kastracji. Kastracja suki to operacja, w przeciwieństwie do kastracji psa, która jest zabiegiem. Wiąże się to z koniecznością otwarcia jamy brzusznej, w której znajdują się narządy płciowe samicy. jaGQx2s. Nikt nie powinien mieć wątpliwości, że kastracja jest zabiegiem bezpiecznym pożytecznym i koniecznym. Przede wszystkim skutecznie pozbawia kotów płodności. A to najlepszy sposób na zapobieganie bezdomności zwierząt. Niesie za sobą również wiele innych korzyści. Niektórzy opiekunowie wciąż jednak sceptycznie podchodzą do decyzji o przeprowadzeniu operacji. Kierują nimi wątpliwości natury moralnej i obawy o to, jak zmieni się ich pupil. W artykule tym obalimy kastracyjne mity i wskażemy na korzyści wynikające z zabiegu. Opowiemy również o tym, jak zmienia się zachowanie kota oraz kotki po kastracji. Cele niewykastrowanego kota Dotychczasowym celem każdego kota było rozmnażanie się. Hormony ślepo pchały kocura w wir walk i kopulacji, a kotki w ciągłe i wyczerpujące ciąże. Nie zyskiwał nikt. Kocia bezdomność rośnie, małe kotki cierpią, włóczęgostwo i bijatyki powodują rany, często śmiertelne. Ciągłe ruje, bolesne kopulacje, ciąże i odchów młodych wyczerpują organizmy samiczek. Niezaspokojony popęd płciowy to dla kotów niewychodzących źródło silnej frustracji, co negatywnie odbija się na ich zdrowiu psychicznym. Gdzie tu korzyści? Koty nie potrzebują przynajmniej „raz zostać rodzicami, by czuć się spełnionymi i szczęśliwymi„. Wręcz przeciwnie. Warto wykastrować koty przed pierwszą rują (z każdą kolejną zwiększa się ryzyko chorób narządów płciowych) i przed rozpoczęciem znakowania moczem w przypadku kocurów, które może zdążyć się utrwalić. Jeśli zwierzęta zostały poddane operacji już po osiągnięciu dojrzałości płciowej, to zachowania godowe mogą utrzymywać się jeszcze po zabiegu i następnie zniknąć. Jeśli jednak kastracja została dokonana bardzo późno, to możliwe, iż pozostaną z kotem na zawsze. Kastracja i sterylizacja Nazwy „sterylizacja” i „kastracja” potocznie są często stosowane zamiennie, z czego ten pierwszy termin przeważnie używany jest w odniesieniu do kotek, a drugi – do kocurków. Kastracja jest zabiegiem polegającym na usunięciu gonad – czyli jąder u kocura i jajników u kotki (zabieg u kotki obejmuje ponadto usunięcie macicy). Tym samym usunięte zostają organy produkujące testosteron u kocura oraz estrogen i progesteron u kocic. Natomiast jeśli chodzi o sterylizację, to u samców zabieg ten wykonuje się poprzez podwiązanie nasieniowodów rozrodczych. Sterylizacja kotki polega na usunięciu jedynie jajników bądź podwiązaniu jajowodów. Co prawda ten zabieg uniemożliwia zapłodnienie kotki, jednak nie wyklucza występowania rujek, a także niebezpiecznych chorób układu rozrodczego. U kotek zatem zwykle również dokonuje się kastracji, potocznie jedynie mówi się o sterylizacji. Zachowanie kota po kastracji – co się zmienia? KOCUR Kastracja kota wiąże się ze zmianami w jego układzie hormonalnym, czego następstwem są zmiany w zachowaniu. Opiekunowie obawiają się, że zabieg wpłynie negatywnie na usposobienie mruczka. Tymczasem zmiany, jakie nastąpią w kocim charakterze, będą dotyczyć głównie tych zachowań, które opiekunowie zazwyczaj określają jako niepożądane. Kocury stają się spokojniejsze, mniej agresywne, mniej skłonne do rywalizacji z innymi kocurami, bardziej przytulaśne, nie uciekają, trzymają się domu. Koty po kastracji mogą również stać się bardziej uległe względem kotek. Dodatkowo w większości przestają znaczyć, ich mocz nie pachnie już tak intensywnie, uspokaja się ich terytorializm. W organizmie kotów zatrzymana zostaje produkcja testosteronu, a więc ulega zmianie wszystko to, do czego hormon ten służy. U kastrowanych kocurów częściej diagnozuje się syndrom urologiczny (SUK), czyli zatykanie się cewki moczowej struwitami (kamienie moczowe). Tak naprawdę jednak wpływ na to ma nieaktywny tryb życia i nieodpowiednie karmienie. Przy właściwej opiece kastraci cieszą się długim i zdrowym życiem. Zachowanie kota po kastracji – co się zmienia? KOTKA U kocic natomiast po kastracji ustanie produkcja estrogenów odpowiedzialnych za niwelowanie stresu i agresji. Hormony płciowe wyzwalają zachowania opiekuńcze, a więc gdy ich zabraknie, kotka może się stać odważniejsza i bardziej skłonna do podejmowania ryzyka. Samiczki nie muszą już pełnić straży nad młodymi, a więc nie wykształca się u ich potrzeba opiekuńczości czy łagodzenia konfliktów. Problemem może być kastracja kotki lękliwej. Obniżenie poziomu jej estrogenów, bez udzielenia odpowiedniego wsparcia behawioralnego, mającego na celu rozwiązanie problemu, może pogłębić lęk i/lub spowodować, że stanie się ona agresywna. Zresztą to samo może stać się w przypadku lękliwego kocura, który pozbawiony testosteronu jedynie pogłębi swój lęk. A więc kotki mogą stać się bardziej lękliwe albo odważniejsze, pewniejsze siebie bądź ostrożniejsze. Wiele zależy od uosobienia poszczególnych zwierzaków i trudno dokładnie określić zmiany, jakie zajdą w kocich charakterach. Z pewnością jednak koty nie stają się leniwe. Zmieniają się natomiast ich życiowe priorytety. Zachowanie kota po kastracji. Zmiany, zmiany, zmiany… Bezpośrednim skutkiem usunięcia jąder oraz jajników jest wstrzymanie produkcji hormonów płciowych – testosteronu u kocurów oraz estrogenów u kotek. Związki te mają kluczowe znaczenie nie tylko w procesie rozmnażania, lecz także wpływają na behawioryzm zwierząt. Dlatego ten po zabiegu zmieni się. Modyfikacja zachowania kota po kastracji jest związana zatem ze zmianą gospodarki hormonalnej. Uogólniając: po kastracji koty stają się łagodniejsze, bardziej związane z człowiekiem, mniej skłonne do agresji i ucieczek. Zrównoważone. ALE! Od każdej reguły zdarzają się wyjątki. Wiele zależy od uosobienia poszczególnych zwierzaków i trudno dokładnie przewidzieć zmiany, jakie zajdą w kocich charakterach. Zdarza się, że mruczki stają się bardziej napastliwe i agresywne, lękliwe, uległe bądź dominujące. Z pewnością jednak koty nie stają się leniwe i ospałe czy nieszczęśliwe. Osowiały pupil to widok zasmucający każdego kochającego właściciela. Zawsze radosny i energiczny czworonóg więcej czasu spędza na swoim posłaniu i nie jest zainteresowany kontaktem z tobą? Ważne jest by obserwować objawy psiaka oraz zwrócić uwagę, ile trwa taki stan. Apatia może być symptomem poważnych problemów zdrowotnych lub behawioralnych. Nie bagatelizujmy więc humoru psa i koniecznie zabierzmy go do weterynarza, jeśli jest taka potrzeba. Przeczytaj nasz artykuł i sprawdź jakie mogą być przyczyny apatii u psa oraz jak sobie z nimi radzić! Dlaczego pies jest smutny?Smutny pies po kastracjiPies wymiotuje żółcią i jest osowiałySmutny szczeniak w nowym domu Dlaczego pies jest smutny? Psiaki podobnie jak inne zwierzątka domowe mogą mieć złe i dobre dni. Podobnie jak my psy też są wrażliwe na zmiany pogodowe. Pupil może wydawać się osowiały w lato, gdy męczą go upały, zwłaszcza jeśli ma gęste i ciemne futro. Deszczowa aura lub szybki zmierzch zimą również może wpływać na zwierzę. Złe samopoczucie może pojawić się po wizycie u weterynarza, która wpłynęła na niego stresująco lub po zabiegach takich jak odrobaczanie. Apatyczny pies po szczepieniu to bardzo częsty przypadek. Układ odpornościowy działa wtedy na wyższych robotach i zwierzę jest po prostu senne. Być może szalał na spacerze zbyt intensywnie i teraz marzy tylko o odpoczynku? Innym powodem jest również przejedzenie – duża porcja pokarmu sprawia, że układ pokarmowy jest obciążony i pies nie ma siły na nic innego. Psy w podeszłym wieku również miewają gorszy humor z uwagi na ich dolegliwości oraz zwiększone zapotrzebowanie na sen. Jeśli pies jest osowiały z tych wymienionych powodów to nie ma czym się martwić. Kiedy taki stan przedłuża się oraz dochodzą nowe objawy jak najszybciej zgłośmy się do lekarza weterynarii. Pies jest osowiały nie je nie pije? Istnieje wiele przyczyn, dla których zwierzę odmawia pokarmu. Czasem jest związane to z wybrednością pupila a czasem z niewłaściwą dietą bądź złym przechowywaniem karmy. Bywa, że pies jest przekarmiony, gdyż spożywa zbyt obfite porcje jedzenia. Jego układ trawienny zajęty jest wtedy strawieniem tej ilości pożywienia i pies jest zwyczajnie zmęczony. Pies może odmawiać jedzenie również dlatego, że jest wybredny. Takie zachowanie może pojawić się przez częste zmienianie karmy lub dokarmianie zwierzaka ludzkim jedzeniem. Jeśli więc pies chętnie zjada resztki podane ze stołu, ale nie chce ruszyć jedzenia w misce to znak, że liczy na lepszy kąsek. Nie dzieje się z nim nic złego. Sytuacja, która powinna nas zaniepokoić jest nie picie przez psa wody. Woda odgrywa kluczową rolę w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu pupila. Jeśli pupil odmawia picia wody może to doprowadzić do odwodnienia objawiające się lepkimi błonami śluzowymi i utratą elastyczności skóry np. na karku. Pies może nie pić wody maksymalnie dwa dni. Jeśli twój pupil nie dostarcza sobie wody przez jeden dzień jest to najwyższy czas by skonsultować się z lekarzem! Smutny pies po kastracji Kastracja jest nieskomplikowanym zabiegiem polegającym na usunięciu jąder, a więc pozbawienia psa możliwości rozmnażania się. Kastracja niesie za sobą wiele korzyści – zwierzęta wykastrowane wykazują mniejszą skłonność do chorowania na nowotwory narządów płciowych. Zabieg ten niesie ze sobą również inne skutki takie jak zwiększoną tendencję do tycia przez co konieczne jest pilnowanie diety oraz odpowiedniej ilości ruchu. Kastracja bywa tematem kontrowersyjnym wśród psiarzy i przez to stworzono mity na jej temat. Jednym z nich jest mit o smutku psa po tym zabiegu. Pies niewykastrowany przeżywa często męczarnie nerwowo szukając potencjalnej partnerki do rozmnażania i często może uciekać z domu lub mieszkania. W najgorszych przypadkach samiec nie potrafi kontrolować swoich popędów i traci chęć zabawy i posłuszeństwo wobec swojego opiekuna. Zazwyczaj pies po kastracji jest bardziej spokojny, posłuszny i cierpliwy. Kończą się wycieczki w poszukiwaniu suczek a jego życie staje się bardziej przewidywalne. Jeśli chodzi o złe samopoczucie po zabiegu kastracji to całkowicie normalny objaw, który może pojawić się u psa. W jego organizmie zachodzą zmiany hormonalne co może sprawić, że pies będzie osowiały, senny oraz nieskory do jedzenia. Pies po zabiegu wymaga czułej opieki, gdyż leki znieczulające również wywołują nadwrażliwość na bodźce wzrokowe oraz słuchowe. Najlepiej zapewnić mu wtedy ciche miejsce i położyć go na legowisku. Wcześniej należy wyłożyć je pieluszkami lub podkładem, gdyż po kastracji pies może nie trzymać moczu. Pierwszy tydzień po zabiegu może być trudny i kiepskie samopoczucie może się utrzymywać. By odzyskał humor i energię głaszcz go delikatnie, ale zapewnij mu też dostateczną ilość snu i dostęp do świeżej wody. Pies wymiotuje żółcią i jest osowiały Wymioty u psa to dość częsta przypadłość i może mieć różne podłoże. Zdarza się, że pies na spacerze zacznie jeść trawę, którą później zwraca. U innych zwierząt zdarza się, że wymiotują, gdy ich żołądki są delikatne a zjedzony przez nich posiłek był zbyt obfity. W sytuacjach stresowych jak np. jazda samochodem lub wizyta u weterynarza pies wymiotuje z nerwów. Takie sytuacje nie mają większych konsekwencji jednak należy pamiętać, że nie wszystkie wymioty są takie same. Często jest to objaw chorób, ostrych niestrawności lub spożycia substancji toksycznych. Zwymiotowana treść może mieć różny kolor oraz zawartość i warto przyjrzeć się jej by ocenić jak postępować ze swoim czworonożnym przyjacielem. Żółte wymioty to najczęściej kwas żołądkowy i żółć z płynów ustrojowych wspomagających trawienie. Takie wymiociny nie są zwiastunem niczego dobrego – mogą być objawem zatrucia, uszkodzenia wątroby, dysfunkcji dwunastnicy, nerek lub stanu zapalnego jelit i żołądka. Jeśli takie wymiociny powtarzają się natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii w celu przeprowadzenia rzetelnej diagnostyki. Twój pies się ślini jest osowiały? Tutaj powody również mogą być różne. Nagłe i obfite ślinienie się psa może świadczyć o zatruciu pokarmowym. Należy szybko dociec jaką substancją pies mógł się zatruć. Istnieje wiele pokarmów, które są toksyczne dla naszego psa jak np. ziemniaki lub obierki, które znalazł w kuchni lub pestki owoców takich jak morele zawierające amigdalinę. Być może pies dostał się do trutki na szczury i ją połknął? Jeśli tylko zauważysz pogarszające się samopoczucie psa oraz dochodzące do tego drgawki nie czekaj i jak najszybciej zabierz go do lekarza weterynarii. Innym powodem ślinienia się i spadku humoru psa jest choroba lokomocyjna. Stres może objawiać się właśnie w ten sposób i najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie łagodnych leków uspokajających dla pupila. Robimy to wyłącznie z polecenia weterynarza. Niekiedy ślinienie się jest objawem uszkodzenia w jamie ustnej. Psy lubią gryźć różne przedmioty a szczególnie upodobały sobie patyki łapane w czasie spaceru. Ostra część patyka może zranić podniebienie co wywołuje ślinotok. Najczęstszą przyczyną ślinotoku jest ból zęba. Przyczyną może być stan zapalny bądź kawałek kości bądź zabawki, która utkwiła między zębami. Możemy spróbować sami wyciągnąć ciało obce z pyska zwierzaka, lecz najlepiej zwrócić się z tym do lekarza. Skręt żołądka to nagłe i bardzo poważne schorzenie, którego nie można zignorować. Pies na początku staje się apatyczny i zaniepokojony i szybko pojawiają się wymioty oraz wzdęty brzuch. Mocne ślinienie się jest następnym symptomem. W takiej sytuacji nie obejdziemy się bez zabiegu chirurgicznego, gdyż rozwój choroby może doprowadzić do śmierci zwierzaka. Smutny szczeniak w nowym domu Pojawienie się szczeniaka w naszym domu to długo wyczekiwana, radosna chwila. Ten przełomowy moment może być jednak trudny dla malucha. Niedawno przecież rozstał się ze swoimi braćmi i siostrami oraz rodzicami i teraz znajduje się w całkiem nowym środowisku. To może wywołać w nim masę nowych emocji takich jak ekscytacja, tęsknota oraz niepokój. Piesek może być zmęczony podróżą, która z pewnością jest też dla niego nowym doznaniem. Pierwsze dni malucha w nowym domu to czas, w którym należy okazać mu troskę i wyrozumiałość. Jak długo szczeniak przyzwyczaja się do nowego właściciela? Bardzo ważne jest by oddzielić stres związany z poznaniem nowej rodziny od apatii. Zwykle szczeniaki potrzebując około 3 dni by poczuć się swobodniej przy nowym opiekunie. Jeśli po tym czasie nadal jest nieufny zastanów się czy zapewniłeś mu komfortowe warunki oraz czas na relaks. Szczeniaki są wrażliwe na nowe bodźce takie jak hałas, światło i zapachy. Mogą stresować go pojawiający się nowi ludzie a nawet jego własne zabawki. Zapewnij mu czas na relaks w spokojnym, odosobnionym miejscu. Szczeniak jest osowiały mimo tego, że już od kilku dni jest zaaklimatyzowany w nowym środowisku? Jeśli spadkowi samopoczucia towarzyszą wymioty i biegunka oraz niechęć do jedzenia zgłoś się do lekarza, gdyż może to być początek choroby. Układ odpornościowy szczeniaka jest delikatny, dlatego łatwo łapie różne infekcje. Choroby, które mogą powodować ospałość szczeniaka to np. parwowiroza, borelioza, kaszel kenellowy oraz zatrucie pokarmowe. Warto zmierzyć szczeniakowi temperaturę i obserwować jego apetyt. Szczepienia również mogą wpłynąć na humor malucha. Mogą spowodować u niego zmęczenie oraz senność połączone z brakiem apetytu oraz chęci na zabawę. Takie objawy powinny ustabilizować się w ciągu dwóch najbliższych dni. Jak wygląda dieta naszego psa po kastracji i jak w ogóle radzić sobie z wagą psiaka po tym zabiegu? Kastracja a waga Kastracja to zabieg wykonywany u psów i suczek. Robi się go w celu zapobiegania niechcianej ciąży, radzenia sobie z problemami behawioralnymi oraz wyeliminowania ryzyka pewnych chorób. Zabieg ten w wielu przypadkach ma ogromne zalety, ale niestety wiąże się również z jednym negatywem – zwiększeniem wagi psa. Szacuje się, że po zabiegu kastracji wymagania kaloryczne naszego pupila zmniejszają się o ok. 20% – jest to związane ze zmianami hormonalnymi. Nie zawsze jest jednak tak, że wystarczy zmniejszyć ilość karmy o 1/5 i już po problemie. My mamy spory problem z Legion, u której nie potrafimy osiągnąć idealnej wagi. Praktycznie od razu po zabiegu kastracji zmniejszyliśmy kaloryczność jej posiłków o 20%. Na początku nie przybierała na wadze i wyglądała całkiem ok. Jednak po pierwszej zimie od zabiegu okazało się, że nagle sporo nam przytyła. Od tego czasu był problem… Nasze problemy z wagą Bezpieczne tempo chudnięcia u psa jest zależne od jego wielkości. Weterynarz mówił nam, że dla dużego owczarka niemieckiego jest to ok. 1-2 kg miesięcznie. Legion po przytyciu miała ok. 41 kg i lekarz uznał, że potrzebne jest odchudzanie. W tamtym okresie przechodziliśmy na dietę BARF, więc jej kaloryczność ustaliliśmy dla wagi docelowej (35 kg, które chcieliśmy osiągnąć). Dodatkowo zwiększyliśmy ilość aktywności fizycznych. Tym sposobem udało nam się do wakacji osiągnąć wynik 38 kg. Niestety nagłe upały i zmniejszenie ochoty Legion na spacery spowodowały, że po tym czasie wróciła ponownie do swoich 40 kg. Jak widać, wcale nie jest tak prosto odchudzić psa. Legion, jak dostanie zbyt małą ilość jedzenia (wg jej indywidualnej miary oczywiście zawsze jest za mało :D), to potrafi być strasznie złośliwa i sfrustrowana. Jej nie oszukasz, bo ona bardzo dobrze wie, ile powinna dostać 🙂 Generalnie bardzo łatwo się mówi o odchudzaniu. Legion nie wygląda źle i większość osób nie powiedziałoby, że ma problemy z wagą. My jednak często ją „macamy” i wiemy, że tego tłuszczyku jest trochę za dużo 🙂 Na pewno wyszłoby jej na zdrowie zrzucenie sadełka. Jednak każdy, kto kiedyś w życiu się odchudzał, dobrze wie, że to nie jest takie proste. Zwykłe, sztywne ucięcie kalorii nie zawsze pomaga. Wahania wagi również są częste, tak samo jak powroty wagi po okresie letnim lub zimowym, kiedy zazwyczaj aktywności fizycznej jest o wiele mniej. Jak odchudzić psa? Tak naprawdę nie ma jednej metody. Najlepiej w ogóle nie doprowadzić do zwiększenia się kilogramów i od razu po zabiegu obserwować psa. My jednak obserwowaliśmy, a i tak nam psina nagle przytyła. Tłuszcz tylko czeka, aż uśpi Twoją czujność i od razu atakuje, kiedy się tego nie spodziewasz 😉 Na pewno jedną z metod jest zmniejszenie kaloryczności, ale w tym względzie również nie można przesadzać. Zbyt mała ilość posiłków może spowodować efekt odwrotny – pies będzie ospały, spowolni mu się metabolizm, a kilogramy i tak nie będą spadać. Drugą koncepcją jest zwiększenie aktywności fizycznej. Bieganie, canicross, frisbee, agility – to wszystko świetne ćwiczenia. Jednak i tu jest pewien minus, ponieważ taką aktywność trzeba uprawiać regularnie. Jeżeli w okresie zimowym lub letnim zrobimy sobie miesięczną przerwę, to w tym czasie pojawi się nadwyżka kaloryczna i pies może wrócić do dawnej wagi. Myślę, że najlepszym sposobem jest lekkie zmniejszenie kaloryczności z jednoczesnym zwiększeniem dawki aktywności. Natomiast w lato i zimę można ograniczyć ćwiczenia, ale warto wtedy jeszcze bardziej zmniejszyć kaloryczność (w ramach rozsądku oczywiście). Jednak takie rzeczy łatwo się mówi, a trudniej robi. Odchudzanie psa po kastracji to nie jest nic łatwego niestety. My ciągle walczymy o idealną wagę naszego psiaka i mamy nadzieję, że w roku 2018 nam się to w końcu uda 🙂 Najważniejsze jednak jest idealną wagę utrzymać, a to dopiero przed nami! Autorzy: Patryk i Kasia/blog Życie z psem Marzysz o własnym szczeniaczku już od długiego czasu? Decyzja o adopcji psa zawsze powinna być dokładnie przemyślana. Spontaniczne zakupy mogą się sprawdzać w innych sferach życia – ale na pewno nie w tej! Prędzej czy później będziesz więc musiał stanąć przed rozterką – pies czy suka? Co będzie lepszym wyborem? Czy różnice płciowe to tylko stereotypy, czy faktycznie wpływają na psie zachowanie? Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, czym różnią się psie płcie. Czy płeć psa ma znaczenie? Najprościej rzecz ujmując – ma, lecz w praktyce niewielkie. Przed kupnem lub adopcją psa musisz rozważyć wiele różnych kwestii. W końcu będzie to nowy członek twojej rodziny – bądź pewien, że jesteś na niego gotowy i będzie on pasował do twoich potrzeb i trybu życia. Ważna jest oczywiście rasa, wiek, stan zdrowia, dotychczasowe wychowanie i pochodzenie, ale też płeć psa. Powszechnie wiadomo, że szczeniaczki łatwiej wychowywać i uczyć niż psy dorosłe. Czy płeć też na to wpływa? Nieszczególnie. Przedstawimy ci kilka stereotypów na ten temat. Większość z nich to jednak tylko błędne wierzenia. Prawdziwe różnice płciowe leżą tylko w zachowaniach seksualnych. Mogą one nieznacznie wpłynąć na koncentrację lub poziom agresji, o ile nie wykastrujesz swojego pupila. A więc – pies czy suka? Czy płeć szczeniaka ma wpływ na jego zachowanie? Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta ani oczywista. Tak samo jak w przypadku ludzi, płeć ma pewne znaczenie. Pieska czy suczkę – z pewnością pokochasz swojego nowego pieska tak samo mocno. Wiele cech jest uwarunkowanych genetycznie; niewiele z nich wiąże się z płcią biologiczną. Największe znaczenie mają charakter i doświadczenia. Czy to oznacza, że płeć nie ma żadnego znaczenia? Warto poznać cechy i problemy wiążące się z płciami – lecz nie zapominaj, że są to kwestie drugorzędne. W gruncie rzeczy płeć nie determinuje zachowania psa. Najważniejsze jest pochodzenie, wychowanie i charakter. Płeć jest szczególnie mało istotna, jeśli planujesz kastrację swojego pieska. Lepszy pies czy suka? Jak różnią się ich charaktery? Pamiętaj, że płeć szczeniaka to zaledwie wierzchołek góry lodowej jego skomplikowanych zachowań i unikalnego charakteru. Nawet dwa psy z jednego miotu, tak samo wychowywane, najprawdopodobniej będą całkiem inne. Mimo to, dobrze zapoznać się z typowo przyjętymi cechami obu płci, aby dokonać świadomego wyboru. W końcu stereotypy muszą gdzieś mieć swoje źródło. Suczka czy pies – która płeć bardziej do ciebie pasuje? Według powszechnych wierzeń przyjmuje się, że suczki: są bardziej przywiązane do swoich właścicieli i domu;bywają delikatniejsze, wrażliwsze i bardziej troskliwe;lepiej nadają się do dzieci i do mieszkania;są bardziej ułożone i z natury grzeczniejsze;suki potrafią lepiej się skupić i łatwiej przyswajają nowe zasady i umiejętności podczas szkolenia;są czystsze;z zasady są bardziej spokojne i wykazują mniejszą skłonność do agresji. Z kolei samce: mogą lepiej znosić intensywne szkolenia i szybciej się uczyć;mają większą tendencję do uciekania i włóczęgi;częściej przejawiają zachowania agresywne;niekastrowane znaczą swoje terytorium, co może wiązać się z problemem moczu w domu;są bardziej terytorialne, zaczepne i dominujące;częściej wykazują się stanowczością, odwagą i niezależnością;bardziej pasują do straży i jako psy obronne;z reguły są większe, ładniej umaszczone i z bujniejszą sierścią. Suka czy pies? Kwestie praktyczne Podstawowa różnica pomiędzy płciami dotyczy ich potrzeb seksualnych. Mają one duży wpływ na zachowanie pieska, szczególnie jeśli nie decydujesz się na kastrację lub sterylizację. Cieczka dwa razy do roku to coś, przez co przechodzi każda suka. Pies jest z kolei bardzo wyczulony na ten szczególny czas u suki – może uciekać albo znaczyć teren. Cieczka u suki Podczas cieczki, suczka jest zwykle bardziej drażliwa, niespokojna i podatna na wahania emocjonalne. Niektóre samice stają się wtedy smutne, agresywne lub aspołeczne. Inne domagają się wówczas większej ilości pieszczot i uwagi od domowników. Suczki w tym czasie znaczą teren, budują tzw. gniazdo. Musisz przez ten okres poświęcać swojemu psu szczególną uwagę, aby nie dopuścić do niechcianej ciąży. Jednocześnie dużym zagrożeniem jest też ciąża urojona – jej również lepiej zapobiegać. W tym celu zmniejsz nieco porcję jedzenia na kilka dni, zabierz psu zabawki, zwłaszcza maskotki, i poświęć czas na spacery i treningi poza domem. Instynkt płciowy u samców Być może wybór pomiędzy psem a suką stał się już dla ciebie nieco prostszy? Pamiętaj, że choć samce nie mają cieczki, to na nią intensywnie reagują. Jeżeli w okolicy psa dojrzałego płciowo będą znajdowały się samice w cieczce, może próbować do nich uciekać. Będzie też gorzej reagował na inne psy, nawet znane. Co więcej, musisz pamiętać że niekastrowany samiec ma po prostu silne potrzeby seksualne. Niezaspokojenie ich może powodować frustrację, agresję lub inne niepożądane zachowania, w tym niszczycielskie. To właśnie potrzeby seksualne wpływają na powyższą listę typowych dla płci zachowań. W zależności od genetyki, wychowania i charakteru psa, mogą być one silniejsze lub słabsze. Problemy te znikną całkowicie, jeśli poddasz swojego psa kastracji. Wówczas hormony pozostaną w normie, a potrzeby seksualne znikną – a więc nie będą wpływać na zachowanie. Suczka czy pies? Co w przypadku kastracji lub sterylizacji? Większość właścicieli samców nie decyduje się na kastrację. Z kolei suczki bardzo często są sterylizowane. Być może to właśnie z tego wynika wiele stereotypów o psich zachowaniach. Jeżeli masz już w domu niekastrowane zwierzę, to znacznie łatwiej będzie ci opiekować się drugim pupilem tej samej płci. W przypadku czworonogów po zabiegu nie ma to większego znaczenia – najważniejszy jest proces socjalizacji. Pies czy suka – co w przypadku pierwszego psa? Jeśli nie planujesz poddawać pupila zabiegowi, prawdopodobnie łatwiej będzie ci z samcem. Jest to po prostu logiczne – prościej kontrolować własnego psa niż obce czworonogi. W każdym przypadku kastracja lub sterylizacja są jednak najrozsądniejsze. Jeśli nie masz zamiaru rozmnażać swoich psów, zabieg ten jest praktycznie zawsze zalecany. Niweluje on zachowania płciowe pupili i sprawia, że życie z nimi jest znacznie łatwiejsze. Piesek czy suczka? Czy to naprawdę takie ważne? Trudno ci określić, czy lepszy będzie pies czy suka? Dla wielu osób nie jest to istotne, zwłaszcza że wiele powyższych cech płciowych to tylko stereotypy i błędne wierzenia. Pies czy suka – to pytanie bardzo ważne, jeśli planujesz zarabiać na hodowli. Suczka jest w takim przypadku niezbędna, jeśli chcesz prowadzić hodowlę ze swoim przydomkiem. W przeciwnym razie wystarczy ci pies – reproduktor. Płeć psa jest szczególnie mało istotna, jeśli planujesz kastrację lub sterylizację. Suczka czy pies – po tym zabiegu różnice płciowe praktycznie nie występują. Najwięcej zależy od indywidualnych cech szczeniaka oraz jego wychowania. Czasem to suczki są bardziej agresywne i uparte, a psy lepiej się uczą i bardziej przywiązują do swojego pana. Więcej pewnych cech określisz na podstawie rasy, zwłaszcza wybierając dobrą hodowlę. Pamiętaj, że nie ma takich problemów, których nie rozwiązałby dobry behawiorysta. Każdy pies ma w sobie ogromny potencjał, aby wnieść do twojego domu więcej szczęścia i radości. Pamiętaj, że decyzja o adopcji psiaka powinna być dokładnie przemyślana. Nie kupuj psa pod wpływem impulsu lub zachcianki. Wiąże się to z dużą odpowiedzialnością i obowiązkiem. Ale opieka nad psem daje też mnóstwo satysfakcji i radości. Jeżeli czujesz, że jesteś gotowy na nowego, czworonożnego członka swojej rodziny – pies będzie fantastyczną opcją. Płeć szczeniaka nie powinna grać tu większej roli, choć mogą od niej zależeć pewne kwestie praktyczne. A więc – pies czy suka? Wiesz już, co wybierzesz?

pies po kastracji jest smutny